دو بر که ماه  . . .

دو چشم داده خدا برایت دو چشم « می گم » دو مهربانی

به سمت رستن  برای باور  دو تا بشارت دو  تا  نشانی

دو کوچه رویا  دو باغ گنجشک  دو برکه ماه  و  دو دشت سبزه

به دلنوازی به پر صدایی  به روشنایی  به بی کرانی

چه چشم هایی که پشت آنها دلت بلرزد سرت بجوشد

و پیش رو شان فقط نشسته دعای رد نظر بخوانی

دو شاعر بی خیال و عاشق پر از دریچه پر از تپیدن

دو شاهد آشنا و صادق به پایداری به جاودانی

***  

ز دست آنها پریده از من هوای سبز امیدواری

مرا از این غم به دو ر  بی غم تو میتوانی تو میتوانی